பேசுவதெல்லாம் பெருமாளே! - ஊமைக்கு வாய் கொடுத்த உத்தமராய பெருமாள் பதிகம்

கடந்த சனிக்கிழமை, 24-02-24 அன்று ஆரணி அருகில் அய்யம்பாளையத்தில் உள்ள ஊமைக்கு வாய் கொடுத்த உத்தமராய பெருமாள் கோயிலுக்கு நண்பரும் மொழிபெயர்ப்பாளருமான ஜி. குப்புசாமியுடன் சென்றிருந்தேன். அங்கே பாடிய பதிகங்கள் இவை. சிறிய கோயில்தான். ஆனால், ரஜினி குடும்பத்தால் புகழ்பெற்ற கோயில். பேச்சுக் குறைபாடு உள்ளவர்களுக்கு இங்கே வந்து வேண்டிக்கொண்டால் சரியாகிவிடும் என்று ஒரு நம்பிக்கை. கோயிலுக்குச் சென்று தரிசனம் கண்டு அரை மணி நேரத்தில் எழுதிய பத்துக் கவிதைகள் இவை. அநேகமாக என்னால் பாடல் பெற்ற ஸ்தலமாக அந்தக் கோயில் இப்போது ஆகியிருக்கிறது என்பதில் எனக்குத்தான் மகிழ்ச்சி. 

இந்தக் கோயிலுக்கும் பாடகி சுனந்தாவுக்கும் ஒரு நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. அவர் தொண்டையில் ஒரு பாதிப்பு ஏற்பட்டு இங்கே வேண்டிக்கொண்டு போன பின் சரியானதாகக் கேள்விப்பட்டேன்.  இந்தப் பதிகங்களை நண்பர் ஜி.குப்புசாமி பாடகி சுனந்தாவுக்கு அனுப்பினார். அவர் படித்துப் பார்த்துவிட்டு இப்படியொரு மறுமொழி ஆற்றினார்: ‘Read this a couple of times, really Lord Perumal's grace! Thank you so much for sending this 🙏'. கோயிலுக்கு வழிநடத்திய ஜி.குப்புசாமி அவர்களுக்கும் படித்துவிட்டு நெகிழ்ந்துபோன சுனந்தா அவர்களுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி! பதிகம் கீழே:

1.
உலகெலாம் ஓரோசை
உலகின் பெயராய் அமைந்த
பேரோசை
மனதுக்குள் குமைந்து
வாய்க்குள் சுழன்று
வெளிப்பட மறுக்கின்றது
இறுக ஒட்டிக்கொண்ட வாயைத்
துளைக்கும் வண்டே
வருக
குழலோசை இவ்வுடல்
செய்க
*

குங்கும அந்தாதி

1.

அன்னைக் குங்குமப் பிரகாசம்

ஒரு சன்னிதி

உடலை நிறைப்பது

ஒரு சான்னித்தியம்

மனதில் மலர்வது

ஒரு மகத்துவ யோனி

  

2.

மனதில் மலர்ந்த

மகத்துவ யோனி

உடலின் எல்லைகள்

விசும்பின்

எல்லையாய்

மாறிடக் கண்டேன்

உடலின் அவயவங்கள்

ஒவ்வொன்றும்

பறவையாய் மாறி

எங்கெங்கும் பறந்திடக் கண்டேன்

3.

பறந்திடக் கண்டேன்

பயிர்செய் வயலெல்லாம்

விசும்பின் வளியில்

விசும்புக்குச் சிலிர்த்தாற்போல்

ஒற்றைப் புல்லாய்

மாறியது விசும்பு

அப்பசும்புல் 

அசைப்பது எவ்வளி

4.

வளிசெய் துருத்தியின்

வழிகேட்டுப் பறக்கிறேன்

எதிர்வளி பறத்தல்

எளிதன்று

எனினும்

அதுவொன்றே தரும்

உயிர்வளி

5.

உயிர்வளி ஓசை

வெற்றிடம் செய்யும்

வெற்றிடத்துள்

பறத்தல் தேவையில்லை

இருத்தல் போதும்

இருப்பிடம் சேர்க்கும்

6.

இருப்பிடம் சேர்ந்தால்

என்ன வரும்

இருப்பிடம் தன்னில்

கண்கள் என்ன காணும்

இங்கிருந்தே காண

ஆவல் துடிக்கிறது

மனதை உதைத்துப் பறக்கிறது

இருக்கும் இடத்துக்கே

இருப்பிடம் வரும்

இடமதை அழி மனமே

7.

அழிந்த மனதில்

இடமிருக்காது

காலமிருக்காது என்று

அங்கிருந்தே இருப்பிடம்

சொல்வது இங்கெனக்குக்

கேட்கிறதென்றால்

இருந்த இடத்திலிருந்தே

பறக்கின்றேனா நான்

இருப்பிடத்துக்குள்

8.

இருப்பிடப் பறத்தலில்

அமர மரமிருக்காது

அருந்த நீரிருக்காது

சிறகு மறைய

உடல் கரைய

இருப்பிடம் தோன்றும்

கடைசி இணுக்கும்

மறைந்த பின்

9.

மறைந்த பின்

தோன்றும் இடத்தில்

நானிருக்க மாட்டேன் என்றால்

ஏனிந்தப் பறத்தல்

என்று கேட்க

இருப்பிடம் சொன்னது

மறைந்த இடத்தில்

தோன்றும் பறவையாய்

இருந்து பார் என்று

10.

பாரென்று சொன்னது பார்

பார் தோன்றி மறைந்தது பார்

யாரென்று தெரியவில்லை

நானென்பது புரியவில்லை

செஞ்சுடர் சோதியெழுந்தது

கண்கள் கண்டதை நோக்கிப் 

பறந்தது பறவை

அங்கே அப்படியொரு தகிதகிப்பு

அன்னைக் குங்குமப் பிரகாசம்

      -ஆசை, 21-02-24

தில்லைக் காளியின் குங்குமக் கொதிப்புக்கு

*

கீழ்க்கண்ட கவிதைகளையும் தவற விடாதீர்கள்:

1. தில்லைக் காளி பதிகம்: நவீனத் தமிழ்க் கவிதையில் பதிக முயற்சி!

2. ஐந்து நாட்களில் 174 கவிதைகள்!

தில்லைக் காளி பதிகம்! நவீனத் தமிழ் கவிதையில் பதிக முயற்சி!

கடந்த ஞாயிறு (18-02-24) தில்லைக் காளியைச் சென்று பார்த்தேன். அங்கே அரை மணிநேரத்தில் பதிகம் எழுதிவிட்டேன் (பத்துப் பாடல்கள்). தில்லைக் காளி பதிகம்! நாயன்மார்கள், ஆழ்வார்கள் வழியில் என்றாலும் அவர்களுக்கு தூரத்தில் கூட நாம் நிற்க முடியாது. ஆயினும் அவர்களுக்கும் நமக்கும் பொதுவாய்த் தமிழ் இருக்கிறாள். அவளின் தன்னம்பிக்கைதான் இம்முயற்சிக்கும் காரணம். அநேகமாக நவீனத் தமிழ் இலக்கியத்தில் திருத்தலம் சென்று பதிகம் இயற்றுவது இதுதான் முதன்முறையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். இனி தொடர்ந்து எல்லா மதத் திருத்தலங்களிலும் பதிகம் பாடவிருக்கிறேன். சர்வமதப் பதிகங்கள் என்பதால் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் முன்னுதாரணம் இல்லாத ஒன்றாக இந்த முயற்சி இருக்கும்!

இந்தப் பதிகங்களில் எந்தத் திட்டமிடலும் இருக்காது. அங்கே போய் எழும் உணர்வுகளையே அப்போதே எழுதுவேன். பிறகு மிகச் சிறிய அளவில் திருத்தங்கள், சேர்த்தல்கள் மட்டும் உண்டு. அடிப்படையில் மாற்றம் இருக்காது.

கோயில் சார்ந்த நடைமுறைகள், சொல்வழக்குகள் ஏதும் அறியாதவன் என்பதால் பிழையேதும் இருந்தால் மன்னித்தருள்க!

*

தில்லைக் காளி பதிகம்

**

1.

அபிஷேகம் முடிந்து

அம்மைக்கு ஒப்பனை

கண்ணை மட்டும்

தொடவில்லை

ஒப்பனையெல்லாம்

அண்ட முடியாத

அண்டம் அது

அதன் முன்னே

நீண்ட வரிசை நிற்கிறது

கண்திறந்த அபிஷேகத்தில்

குளிக்கிறது

திரைபோட்டாலும்

நடை சாத்தினாலும்

நிற்காத அபிஷேகம்

*

2.

எனக்கோ கண்ணாடி இல்லாத

மங்கலான பார்வை கிடைத்தது

ஒரே ஒரு நிமிடப் பார்வை

அப்பார்வையில்

ஒப்பனை இல்லாத ஒரே இடமான அம்மையின் கண்ணோ கண்ணாடிபோல் காட்சியளிக்கிறது

தன் வெப்பம்

தான் தணித்து

அருளை முன்நீட்டும்

கண்ணாடியோ

முன்வெப்பம்

இருந்த இடத்திலேயே

அருளாக்கும் கண்ணாடியோ

*

3.

பதிகத்தின் முதல் கவிதை மேல்

வந்து விழுந்தது

ஒரு சாமந்திப் பூ

தரையில் ஓடும்

அம்மை அபிஷேகத் தாரையின்

நிறம்கொண்டு

அபிஷேகம்

தன்னைப் பற்றிய கவிதைக்கா

இல்லை

அபிஷேகம்

கவிதையின் முடிவா

இல்லை

அபிஷேகம்தான்

கவிதையை எழுதியதா

*

4.

வந்த நேரம்

வெகு தாமதம்

பிள்ளைகளைக் கிளப்பிக்கொண்டு

வந்ததால்

அப்படி

அபிஷேகம் இல்லாமலேயே

அவர்களும் வந்துவிட்டார்கள்

காத்திருந்ததும்

வெகு நேரம்

உச்சிக் கால பூஜையின்

கடைசி அபிஷேகம் முடிந்து

திரை திறந்து

அம்மை காட்சியளித்தது

சிறு நேரம்

பின் திரை போட

நடைசாத்த

கதவுசாத்த

துரத்தப்படுகிறோம்

கொஞ்ச நேரத்துக்கா அப்பா

இவ்வளவு தூரம்

இவ்வளவு நேரம்

என்றே சிணுங்கும்

பிள்ளைகள்

கொஞ்ச நேரம்தான்

அந்தக்

கொஞ்ச நேரத்தில்

எனக்குள் பாய்ந்தது எது

காலத்தைச் சுருக்கி விரித்துச்

சுருக்கும் இதயமல்லவா

இதயம் பெறுவது

கண நேரம்தான்

அதன் பின்

இதயத்துள் வாழ்வதென்பது

நித்தியம்

*

5.

அபிஷேகத்தின் போது

அம்மையின் வெற்றுடம்பில்

கரும் உடம்பில்

சலசலக்கிறது

ஒரு ஓடை

அம்மை உடம்பு

ஓடையின் அடித்தரையாய்

நெளிகிறது

அவள் உடலின்

இருளுக்குள்ளிருந்து

அருளைச் சுரந்தெடுக்க

எத்தனையெத்தனைதான்

அபிஷேகம்

*

6.

அம்மை சன்னிதிக்குள்

அம்மையும் ஒரு யாசகி

யாவரும் அங்கே யாசகரே

பெறும் சன்னிதியிலும்

அதிகம் பெறுபவள் அவளே

அருள் செய்யும் சிலிர்ப்பே

யாவினும் மிகப் பெரிது

*

7.

யாவரும் அருள் பாலிக்கின்றனர்

அம்மை சன்னிதிக்குள்

யாவருக்குமான

அருள்பாலிப்பு வளையம் இது

யாரோ இரு சகோதரிகள்

மாயி மகமாயி நீ சூலி

என்று பாடி அருள்பாலிக்கின்றனர்

பதின்சிறுமியொருத்தி

பச்சைப் பாவாடை யவ்வனத்தால்

அருள்பாலிக்கின்றாள்

ஒரு குடும்பம்

தேன்குழைத்த பொங்கலில்

முந்திரியை நீந்த விட்டுத்

தந்தருள்பாலிக்கின்றது

யாரோ ஒரு பெண்

செம்மதுரக் கொய்யா கொடுத்து

முருகா வாங்கிக்கொண்டாயே

என்று தொட்டு வணங்குகின்றாள்

என் குழந்தைகளின் காலை

ஒருவர் தன்னைக்

கீழே வைக்குமிடத்தில்

அருளின் கோபுரம் மேலே

எழக் கண்டேன்

அதை இச்சன்னிதிக்குள்

கண்டேன்

*

8.

உற்சவ அம்மை

முந்தியடைத்தாள்

மூலவர் அம்மை

பிந்தியடைத்தாள்

சாத்தப்பட்டது கதவு

திறக்கப்பட்டது திட்டிவாசல்

எப்போதும் உறங்காத

அம்மையின் கண்போல

*

9.

இறுதியில் என்ன செய்ய வேண்டும்

தரையில் விழுந்து கும்பிடு

என்றாள் உடலம்மை

நானொரு நாத்திகனென்று

அங்கே விளக்க நேரமில்லை

அம்மையைக் கும்பிட

நாத்திகனாயிருப்பது தடையுமில்லை

அப்படியே படுத்துவிட்டேன்

மூடிய அம்மைத் திருவுரு இதயம்

எனக்காகத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது

தரையில்

குளிர்ந்து

அக்குளிருக்கே

இம்முழுவுடல்

நெடுவணக்கம்

அக்குளிரை உண்டு

குளிராய்

சன்னிதியிலிருந்து வெளிவருக

உடலே

*

10.

ஆறுமுகம்

அருளிடும்

அனுதினமும்

ஏறுமுகம்

என்றொரு மந்திரம்

கோயிலுக்கு வெளியே

கிடைத்தது

அம்மைக்கு

அதிலொன்றும்

பிரச்சினை இருக்காது

அதை அருளியவளே

அவள்தானே

செம்பிழம்பு பொட்டுவைத்து

பொட்டின் சுடராய்

உடல்கொண்ட யாரும்

அம்மைதானே

-ஆசை, 18-02-24

கீழ்க்கண்ட கவிதைகளையும் தவற விடாதீர்கள்:

1. குங்கும அந்தாதி

2. ஐந்து நாட்களில் 174 கவிதைகள்!

ஐந்து நாட்களில் 174 கவிதைகள்!

பிப்ரவரி எனக்கு ஆக்கினை மாதம்! சரியாக 5 ஆண்டுகளுக்கு முன் (2019) இதே பிப்ரவரியில்தான் எனக்குக் காளியின் ஆக்கினை கிடைத்தது. நான் ஒரு நாத்திகன், ஆனால் என் கவிதை அப்படி கிடையாது; ஆகையால் அப்படியே அந்த ஆக்கினையை ஏற்றுக்கொண்டேன். ஒரே வாரத்தில் 100 கவிதைகள். மூன்று மாதங்களில் 300 கவிதைகள், 50 ஆங்கிலக் கவிதைகள் உட்பட. இந்தக் கவிதைகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவிதைகள்தான் 2021-ல் ‘அண்டங்காளி’, ‘குவாண்டம் செல்ஃபி’ என்று இரண்டு தொகுப்புகளாக வெளியாயின. 2019-ல் அந்தக் கவிதைகள் எழுதுவதற்கு முன்பு என் கடைசிக் கவிதைத் தொகுப்பு 2010-ல்தான் வெளியாகியிருந்தது. அந்தக் கவிதைகள் பேயாட்டம் ஆடிவிட்டுச் சென்ற பின் மறுபடியும் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்துதான் கவிதையே வந்தது.

ஆக, இந்த ஆக்கினையின் காரணமாகத்தான் தாங்க முடியாத சொர்க்கம், தவிர்க்க முடியாத நரகம் என்று இரண்டும் இன்றுவரை மாறி மாறி நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றன. மிக ஆச்சரியமாக, விநோதமாக அதே நாளில் ஐந்து ஆண்டுகள் கழித்து ஆக்கினை கிடைத்தது. சில நாட்களுக்கு முன்புவரை காந்தி ஆட்டிப்படைத்துக்கொண்டிருந்தார். இரண்டு வாரங்களில் 70 கவிதைகள் எழுதினேன். கடந்த ஞாயிற்றுக் கிழமையிலிருந்து (11-02-24) மீண்டும் காளி ஆட்கொண்டுவிட்டாள். ‘அருளால் சிவந்த மேனியோள்’ கடந்த ஞாயிறு காலையிலிருந்து என்னைக் கவியால் இடைவிடாமல் சிவக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள். இதன் விளைவாக ஐந்து நாட்களில் 174 கவிதைகள். அவற்றுள் சில இங்கே!

நிசும்பசூதனி

**

வதம் செய்த

கோலம் முடிந்து

அம்மை முகம்

இதம் செய்யும்

தம்புரா ஆகிறது

உயிரில்

ஊன்றிய

கார்வையொன்று

எங்கும் படர

மினுக்குச் சிவப்பை

முகத்தில் அருள்கிறாள்

அம்மை

*நிசும்பசூதனி - சோழர்களின் குலதெய்வம்

(மேற்கண்ட கவிதைதான் நூறாவது கவிதை)

**

பொட்டு

**

சிற்றகலை

அடிவயிற்றில்

ஏந்திச் செல்லும் பெண்ணே

தீபம் மட்டும்

உச்சியில் காண்கிறேன்

தீபத்தைக் குவித்தொரு

சிறு பொட்டும் காண்கிறேன்

அதில்

தீபத்தின் உட்தகிப்பின்

உட்சிவப்பைக் காண்கிறேன்

**

அம்மை பிறந்த வேகம்

**

மூல ஒளி

பிறப்பித்தவள் அம்மை

அவளுக்கும் முன்னே

பிறந்தது அவள் யோனி

ஒளி பிறப்பிக்க வேண்டும்

என்றந்த யோனி

எண்ணிய வேளையிலே

அம்மை பிறந்துவிட்டாள்

அம்மை பிறந்த வேகம்

அசரடிக்கும் வேகம்

அசரடிக்கும் வேகத்திலேயே

ஆதி ஒளி தோன்றிவிட்டது

**

மூலமறதி

**

மூலமறதிக்குள்

போகும் வழியெலாம்

வாழ்வு வழிமறித்த

தூசுதும்புகள்

தூசகற்றித் தும்பகற்றித்

துடைத்து வழிகாட்டு

மூலமறதி

கோளவடிவில்

குந்திய இடம் சுற்றி

எண்ணங்களின் கோது

கோதகற்றி உமியகற்றி

மூலமறதிக்குள்

என்னை இடு

கோளம் சுற்றி

நினைவடையாமல்

உன் சூலமத்தனையும் நடு

**

ஒளிச்சேர்க்கை

**

ஒளி என்னை

நிறைத்தது

வெளியில் உள்ள ஒளியுடன்

என்னை இணைத்தது

அது வந்த வேலை

அதுதான் என்று தெரிந்தது

**

புகைமண்டபம்

**

மூக்கும் நாவும்

வெந்நீர் ஊற்றில்

ஆழப் புதைந்திருக்க

நெற்றிக்கு ஒத்தடம் கொடுக்கும்

இனிய யோனி மேடே

முகம்

தற்கொலை செய்துகொண்ட

தடாகத்தின் ஓரத்தில்

நெற்றியை இழுத்துப்போட்டு

படுக்க வைத்திருக்கும்

மெத்திட்ட புல்வெளியே

அயிரை அளைந்த

அடிமணலே

அடிமணலின்

இமை மயிரே

அடியில் எரியுமொரு தீயின்

வெளித்தெரி புகைமண்டபமே

புகைமண்டபத்துள்ளே

வவ்வாலாய்த் தொங்கிச்

சாகப் பிறந்தவன் இவன்

**

கீழ்க்கண்ட கவிதைகளையும் தவற விடாதீர்கள்:

1. தில்லைக் காளி பதிகம்: நவீனத் தமிழ்க் கவிதையில் பதிக முயற்சி!

2. குங்கும அந்தாதி

கடவுளர்களுக்கும் அனுமதிக்கப்படாத உண்டியல்

எனக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை

இல்லை

ஆனால் கடவுள்களை

எனக்குப் பிடிக்கும்

அவர்களெல்லாம்

மனிதர்கள் விதவிதமாகச் செய்த

உண்டியல்கள்

கிராமத்து மரத்தடிகளில்

சின்ன உண்டியல்களில் ஆரம்பித்து

பெரியகோயில்களில்

கர்ப்பகிரகத்தின் உள்ளே இருக்கும்

பெரிய உண்டியல்கள் வரை

ஏராளமான உண்டியல்கள்

அந்த உண்டியல்களில்

புவியின் அத்தனை நம்பிக்கைகளும்

வேண்டுதல்களும்

பாவங்களும்

சாபங்களும்

ஆசைகளும்

தேர்வு எண்களும்

கொட்டப்படுகின்றன

அந்த நம்பிக்கைகள்

வேண்டுதல்கள்

பாவங்கள்

சாபங்கள்

ஆசைகள்

மிக அழகியவை

அவற்றுக்கான ஒரே உண்டியல்

என்பதால்

கடவுளர்களை

எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்

சிறுவர்களாய் இருக்கும்போது

சிறிய மாரியம்மன் கோயிலில்

மாரியம்மன் கண்முன்னே

வேப்பங்குச்சியில் தாரை ஒட்டி

உண்டியலில் விட்டுக்

காசு திருடினோம்

நானும் கூட்டாளிகளும்

பாவமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்

மாரியம்மன்

எப்போதோதான் அங்கே ஆட்கள் வருவார்கள்

எப்போதோதான் உண்டியலில் காசு விழும்

கடவுளர்களைப் படைத்துவிட்டு

அவர்களுக்குள் எல்லாவற்றையும் கொட்டும்வரை

பிரச்சினை இல்லை

அவர்களுக்குள் குச்சி விட்டு

நோண்டிக்கொண்டிருப்பதுதான் விபரீதம்

அப்படி நோண்டவும்

குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே

அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது

குழந்தைகள் தங்கள்

பொம்மை உண்டியலை

எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும்

தூக்கிப்போட்டு

உடைக்கட்டும்

மற்றவர்கள்

உண்டியலில் போட வேண்டியதைப்

போட்டுவிட்டுத்

திரும்பிப் பார்க்காமல்

போய்விட வேண்டியதுதான்

தங்களுக்குள் வந்து விழுவதைக்

கடவுளர்கள் கூட ஏறெடுத்துப் பார்ப்பதில்லை

-ஆசை

ஜட்டியின் ஆன்மா

பிள்ளைகள் கலைத்துப்போட்டு

விளையாடியதில்

துவைத்த துணி

அழுக்குத் துணி

எல்லாம்

ஒன்றாய்க் கலந்து

கிடக்கின்றன

இன்று போட்டுக்கொள்ள

ஜட்டி வேண்டும்

எடுத்து முகர்ந்துபார்க்கிறேன்

ஒவ்வொன்றாய்

எது துவைத்தது

எது துவைக்காதது

என்று அடையாளம் காண

இயலவில்லை என்னால்

நாளானால்

அழுக்கும் தன் நாற்றம்

இழக்கிறது

ஜட்டியில்

குடிபுகுந்த பின்

அங்கே ஏற்கெனவே அடைபட்டிருக்கும்

ஜட்டியின் ஆன்மாவுடன்

அழுக்கு பேசியிருக்கும்

வந்தபோது இருந்த

தன் மணத்தையும்

தான் எப்போதோ

இழந்த கதையைச் சொல்லி

ஜட்டியின் ஆன்மா

அழுதிருக்கும்

அதன் பின்

உணர்ந்திருக்கும்

ஜட்டியின் அழுக்கு

எதையும் விடாப்பிடியாக

பிடித்து வைத்திருக்க வேண்டிய

அவசியம் இல்லையென்று

நாள்பட்ட அழுக்குதான்

ஆன்மா ஆகும்

நாள்பட்ட அழுக்குதான்

ஞானமடையும்

ஆனால்

நான் இப்போது

அணிந்திருப்பது

நாள்பட்ட அழுக்கின் ஞானமா

இல்லை

துவைத்து ஆன்மா வெளியேற்றப்பட்ட ஜட்டியா 

- ஆசை

தெய்வங்களின் தேர்

1.

நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே

என் வண்டியின் 

முன்சக்கரத்தை 

மோந்துபார்த்து

நிதானமாக

ஒன்றுக்கு அடிக்கிறது ஒரு நாய்

எனக்கு அதன் மேல் கோபம்

வரவில்லை

எனக்கே தெரியாமல்

எத்தனை தெய்வங்கள்

என் மீது மோந்துகூட பார்க்காமல்

ஒன்றுக்கு அடித்துக்கொண்டிருக்கின்றனவோ 

அந்த நாய்கள் மீதான கோபத்தால்

இந்த நாயின் மீதா

கல்லெறிவது

2.

என்றாவது ஒரு நாள்

தெய்வங்களின் தேர்

என் மேல் ஏறிச் செல்ல

வரும்

அதன் சக்கரம்

என் மேல் ஏறும்போது

உயிர்போகும் வலியிலும்

மந்தகாசத்துடன்

அதன் மேல் நிச்சயம்

நான் ஒன்றுக்கு அடிப்பேன்

என் வாழ்நாளில்

நான் சேர்த்து வைத்த சிறுநீரெல்லாம்

எவ்வளவு ஆனந்தத்துடன்

அந்தச் சக்கரத்தின் மீது

பீறிட்டு நனைக்கிறது

என்பதை விழி பிதுங்கிக் காண்பதுதான்

என் கடைசிக் காட்சியாக

இருக்க வேண்டும்

தேரில் அடிபட்டுச் செத்தாலும்

தெருநாய்க்குத் திமிர் எவ்வளவு என்று

தெரிந்துகொள்ளட்டும்

இறங்கிப் பார்க்கும்

தெய்வங்கள்

3.

என் கார் முன்சக்கரத்தின் அடியில்

இழுத்துக்கொண்டு கிடக்கும் நாயை

இறங்கிவந்து பார்த்தேன்

நீரும் உயிரும் 

பிரிந்துகொண்டிருந்தன

நீர் 

சக்கரத்தை நனைத்துக்கொண்டிருந்தது

உயிர் 

எதை நனைத்துக்கொண்டிருக்கும்

என்று தெரியவில்லை

அப்போது தீனமான குரலில்

பேச ஆரம்பித்தது

அந்த நாய்

‘ஒரு தத்துவம் சொல்லட்டுமா சார்

வாழ்க்கை என்பது சிறுகச் சிறுக

நாம் சேர்க்கும் சிறுநீர்

மரணம் என்பது

அதை முழுமுற்றாக 

ஒரு சொட்டு விடாமல் 

அடிப்பதற்கான

தருணம்’

நாயின் மேல் ஏற்றிவிட்டோமே

என்ற குற்றவுணர்வு இருந்தது

ஏற்றியது தத்துவவாதி நாய் மீதுதான்

என்பது தெரிந்ததும்

குற்றவுணர்வு போய்விட்டது

4.

தெருநாயோ

தெருத்தெய்வமோ

அவற்றின் மேல் எப்போதும் 

எனக்குப் பொறாமை உண்டு

போர்ஷ்

லம்போர்கினி

பிஎம்டபிள்யு

ஆடி

பென்ஸ்

என்று 

எந்த கார் சக்கரத்திலும்

அவற்றால்

ஒன்றுக்கு அடிக்க முடியும்

என்னால் 

என்னுடைய கார் சக்கரத்தில் கூட 

ஒன்றுக்கு அடிக்க முடியாது

அப்படி 

ஒருமுறை கூட 

எனக்குத் தோன்றாதது குறித்து

வியப்பு கொள்கிறேன்

உன் கார் மேல்

நீ ஒன்றுக்கு அடிக்காமல்

வேறு எந்த நாய் அடிப்பது

என்று என்னையே

காறியுமிழ்ந்துகொள்கிறேன்

ஆனாலும்

என் கார் சக்கரத்தின் மேல் அடிக்க 

ஏதோ ஒன்று

என்னைத் தடுக்கிறது

அப்படி ஒரு எண்ணம் வர

தெருநாயாய் ஆக

பரிணாம வளர்ச்சியின்

பரிவார தெய்வங்களை

வேண்டிக்கொள்கிறேன்

சக்கரம் கண்டால்

தானாய்க் கால்தூக்கும் காலம்

கனியட்டும்

     - ஆசை 

இருவேறு உலகத்து ஒரே மலர்

மலர்களுக்குக் கண்கள் உண்டு

அவை நம் கண்கள் இல்லை

மலர்களுக்குக் கண்ணீர் உண்டு

அவை நம் கண்ணீர் இல்லை

மலர்களுக்கு மனம் உண்டு

அது நம் மனம் இல்லை

மலர்களுக்கு வலி உண்டு

அது நம் வலி இல்லை

மலர்கள்

நமக்காக மலர்பவை இல்லை

ஆனால் நமக்காக

வைக்கப்படுபவை

அப்படி நமக்கு வைக்கப்படும்போது

இனி இந்த உலகத்தோடு

நாம் பேசுவதற்கான

நம் ஒரே வாயாக

ஆகிவிடுபவை

அப்படி நமக்கு வைக்கப்படும்போது

எல்லோரும் நம்மிடம் பேசுவதை

நாம் கேட்பதற்கான

ஒரே காதாகவும்

ஆகிவிடுபவை

நாம் இருக்கப் போகும் வெறுமைக்கும்

எங்கிருந்து அங்கு சென்றோமோ

அந்த வெறுமைக்கும் இடையே

அதன்பின்

ஒரே ஒரு மலர் மட்டுமே

இருக்கும்

இருவேறு உலகத்தின்

இயற்கைக்கும்

மணம் பரப்பியபடி

      - ஆசை

அல்-ஃபட்டாஹ்

 

எல்லா மகத்துவத்தையும்

விஞ்சி நிற்கிறது

உன் மகத்துவம்

எல்லா அணுத்துவத்தையும்

சென்று நிறைப்பதே

உன் மகத்துவம்

அணுத்துவம் திறக்க

மகத்துவம்

ஒன்றே சாவி

மகத்துவம் திறக்க

உன் பேரருளே

சாவி

பிறப்பிலிருந்து

திறப்புக்கும்

திறப்பிலிருந்து

பெருந்திறப்புக்கும்

இட்டுச்செல்லும் நீரே

பெருந்திறப்பாளர்

            -ஆசை

(அல்லாவுக்கு  99 திருப்பெயர்கள் வழங்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பெயரும் பேரழகு மிக்க கவிதை. அல்லாவுக்கு நூறாவது பெயரும் ஒன்று உண்டு என்ற புனைவை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமீன் மாலூஃப் 'Balthasar's Odyssey' என்ற நாவலை பிரெஞ்சில் எழுதியிருக்கிறார். அல்லாவின் ஒவ்வொரு திருப்பெயரும் 'தோள் கண்டார் தோளே கண்டார்' என்று தன்னைத் தாண்டிச் செல்ல விடாது. எனக்கு அல்-ஃபட்டாஹ் (Al-Fatah) அப்படி.  அல்-ஃபட்டாஹ் என்றால் திறப்பாளர் என்று பொருள்.)