Thursday, January 26, 2017

வண்டிப்பற்று


தாத்தாவும் அப்பாவும் 
மாமாவும் அண்ணனும் 
விட்டுச்சென்ற சொத்தெல்லாம்
இரண்டு மாடுகளும் ஒரு வண்டியுமே.
முதல் மாட்டின் பெயர் ‘குடி’
இரண்டாம் மாட்டின் பெயர் ‘அரசு’.
மூதாதைகள் விடைபெற்றதும்
அரசு மாடு ஏறிக்கொண்டது வண்டியில்.
குடி மாட்டின் கழுத்தைப் பிடித்து
மூக்கில் ரத்தம் சொட்டக் கயிறு திணித்து
நுகத்தடியில் பூட்டிவிட்டுச் சொன்னது,
‘வண்டி ஓட, வண்டி ஓட
வண்டி வேண்டும்! வண்டி வேண்டும்! எங்கே பாடு!’
என்று.
‘வண்டி ஓட, வண்டி ஓட
வண்டி வேண்டும்! வண்டி வேண்டும்!’
நல்ல கோஷமாக இருக்கிறதே
என்று பாடிக்கொண்டே தன்னெழுச்சியாக
ஓட ஆரம்பித்தது முதல் மாடு.
‘ஓடு ஓடு நிற்காதே
ஓடு ஓடு களைக்காதே’
என்று ஊக்கம் கொடுக்கும் பாடல்கள் வேறு.
ஓடிக் களைத்து நின்ற குடிமாட்டின்
பிட்டத்தில் வந்து குத்தியது
‘வண்டிப் பற்று’ எனும் பெயருடைய
தார்க்குச்சி.
‘வண்டி ஓட
வண்டியுமல்ல மாடுமல்ல
வண்டிப்பற்றுதான் முக்கியம்’ என்று விதி திருத்தப்பட்டு
மாட்டின் மேல் சூடுபோட்டு எழுதப்பட்டது.
குடி மாடு இழுக்க
அரசு மாடு சவாரி செய்ய
வண்டிப்பற்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
வண்டியை எங்கோ விட்டுவிட்டு.
ஆசை

No comments:

Post a Comment